Z okazji 20-lecia World Federation of Incontinence and Pelvic Problems (WFIPP) przedstawiciele organizacji pacjenckich, środowisk medycznych, decydentów, naukowców oraz partnerów przemysłowych spotkali się 26 czerwca 2026 roku w Rzymie. Efektem spotkania było przyjęcie Karty Rzymskiej (Carta di Roma – Declaration of Rome) – dokumentu wyznaczającego najważniejsze kierunki działań na rzecz osób zmagających się z nietrzymaniem moczu, nietrzymaniem stolca oraz innymi zaburzeniami dna miednicy na całym świecie.
Stowarzyszenie „UroConti„ aktywnie uczestniczyło w spotkaniu i znalazło się w gronie sygnatariuszy Karty Rzymskiej. To ważny głos polskich pacjentów w międzynarodowej debacie o poprawie dostępu do diagnostyki, leczenia i kompleksowej opieki nad osobami z zaburzeniami dna miednicy.
Pomimo znaczącego postępu medycyny miliony osób nadal zbyt długo czekają na właściwą diagnozę, mają utrudniony dostęp do specjalistycznej opieki, doświadczają stygmatyzacji społecznej oraz nierówności w dostępie do leczenia.
W odpowiedzi na te wyzwania sygnatariusze Karty Rzymskiej zaapelowali do rządów, instytucji ochrony zdrowia, środowisk naukowych oraz pozostałych interesariuszy o podjęcie działań w ośmiu kluczowych obszarach:
1. Uznanie problemów związanych z kontynencją za priorytet zdrowia publicznego
Nietrzymanie moczu, nietrzymanie stolca oraz zaburzenia dna miednicy powinny być uznane za istotne problemy zdrowotne wpływające na jakość życia, zdrowie psychiczne, aktywność społeczną oraz koszty ponoszone przez system ochrony zdrowia.
2. Zapewnienie szybkiego dostępu do diagnostyki i opieki opartej na dowodach naukowych
Każda osoba powinna mieć dostęp do odpowiedniej diagnostyki, specjalistycznej wiedzy oraz skutecznego leczenia niezależnie od wieku, płci, miejsca zamieszkania czy sytuacji społeczno-ekonomicznej.
3. Umieszczenie pacjenta w centrum procesu podejmowania decyzji
Pacjent powinien być aktywnym uczestnikiem procesu podejmowania decyzji dotyczących leczenia, a wspólne ustalanie planu terapii powinno stać się standardem opieki. Decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać wartości, preferencje i cele życiowe pacjentów, w tym ich indywidualny wybór dotyczący stosowania jednorazowych wyrobów medycznych.
4. Przełamywanie stygmatyzacji poprzez edukację i zwiększanie świadomości
Krajowe i międzynarodowe działania edukacyjne powinny zwiększać wiedzę na temat problemów związanych z nietrzymaniem moczu, nietrzymaniem stolca i innymi zaburzeniami dna miednicy oraz zachęcać do szukania pomocy bez lęku, wstydu i dyskryminacji, także w sytuacjach trudności ekonomicznych.
W każdym kraju powinien być corocznie promowany Światowy Tydzień Kontynencji, aby zwiększać świadomość społeczną oraz wspierać osoby żyjące z nietrzymaniem moczu i innymi zaburzeniami w obrębie dna miednicy.
5. Wspieranie innowacji i rozwiązań cyfrowych w ochronie zdrowia
Systemy ochrony zdrowia powinny ułatwiać wdrażanie innowacyjnych technologii, narzędzi cyfrowych oraz rozwiązań skoncentrowanych na potrzebach pacjenta, które poprawiają wyniki leczenia, pomagają pacjentom lepiej radzić sobie z chorobą na co dzień oraz zwiększają dostęp do opieki, w tym poprzez wdrażanie dedykowanych ścieżek diagnostyczno-terapeutyczno-opiekuńczych (DTAPs).
6. Wspieranie badań naukowych i współpracy międzynarodowej
Konieczne jest zwiększenie inwestycji w badania naukowe, gromadzenie danych oraz rozwój międzynarodowych partnerstw w celu poprawy profilaktyki, diagnostyki, leczenia i długofalowego leczenia i opieki nad osobami z zaburzeniami dna miednicy, w tym związanymi z chorobami nowotworowymi.
7. Zapewnienie rzeczywistego udziału pacjentów w tworzeniu polityki zdrowotnej
Pacjenci i organizacje pacjenckie powinni być traktowani jako równorzędni partnerzy w planowaniu opieki zdrowotnej, tworzeniu polityk zdrowotnych, projektowaniu badań naukowych oraz ocenie efektów leczenia.
8. Wzmacnianie globalnej sieci organizacji pacjenckich
WFIPP wraz ze swoimi partnerami powinien aktywnie wspierać tworzenie i rozwój organizacji pacjenckich na całym świecie. Celem jest utworzenie lub wspieranie co najmniej jednej organizacji reprezentującej osoby żyjące z nietrzymaniem moczu i/lub nietrzymaniem stolca w każdym kraju i regionie świata.
Tam, gdzie takie organizacje jeszcze nie istnieją, należy podejmować działania na rzecz ich tworzenia oraz zapewnienia im warunków do rozwoju.
Wizja do 2030 roku
WFIPP deklaruje dalszą współpracę z organizacjami międzynarodowymi, towarzystwami naukowymi, pracownikami ochrony zdrowia, decydentami oraz partnerami przemysłowymi w celu realizacji powyższych priorytetów i budowy świata, w którym każda osoba dotknięta problemami kontynencji lub zaburzeniami dna miednicy będzie miała zapewniony terminowy, godny i skuteczny dostęp do opieki.
Źródło: World Federation of Incontinence and Pelvic Problems
